Czarna Góra -Śnieżnik na rowerze

W zeszłym tygodniu byłem w ośrodku narciarsko rowerowym Czarna Góra w Siennej, żeby trochę pozjeżdżać trasami downhillowymi i freerajdowymi, których ostatnio pojawiło się tam całkiem sporo. Nie wiem czemu miejsce to jest tak pomijane przez rowerzystów, a nawet zwykłych turystów. Mimo że był to pierwszy tydzień wakacji oprócz mnie przez 3 dni nie spotkałem żadnego bajkera, z wyciągu zaś kożystała garstka ludzi, tak że pod wieczór z reguły byłem jedyna osobą z niego kożystającą. Pod koniec tygodnia połamałem koło w mojej zjazdówce więc na drugim rowerze wybrałem się na małą wycieczkę do schroniska pod Śnieżnikiem. Odrazu dodam że masyw śnieżnika oferuje naprawdę sporo możliwości dla kolarstwa górskiego oraz dużo dłuższe trasy także po czeskiej stronie granicy. Ja jednak wybrałem krótką ale przyjemną trasę.
Spod wyciągu wyruszyłem około godziny 11. Wybrałem dość stromy podjazd drogą biegnącą w poprzek stoków narciarskich i prowadzącą do polany pod Żmijowcem. Niestety do samej polany nie ma jednego miejsca gdzie można odpocząć, bo droga cały czas pnie sie do góry, ale ponieważ nie gonił mnie czas, spokojnie pokonałem ten fragment drogi na najjmniejszym przełożeniu. Można za to co jakiś czas zwilżyć twarz i głowę wodą spływającą z gór licznymi strumieniami.
Z polany pod Żmijowcem do samego schroniska prowadzi już czerwony szlak, także rowerowy. Początkowo bardzo łagodny podjazd, przed samym żmijowcem odrobinę bardziej stromy, po czym zjazd do skrzyżowania trzech szlaków pół godziny od schroniska pod Śnieżnikiem. To był zdecydowanie najprzyjemniejszy fragment drogi, głównie ze względu na piękne widoki, ze Żmijowca. Sama droga też jest bardzo piękna, w pobliżu wystajace skałki, miniaturowe świerki, pnie połamanych wiatrem drzew.
Ostatni podjazd na tej trasie to odcinek ze wspomnianego skrzyzowania szlaków do schroniska. Znów wrzucam najmniejsze przełożenie, ale nawet mimo tego muszę się przez jakieś 500 metrów nieźle pomęczyć. Ale nagroda czeka już za zakrętem i w schronisku obkupuję sie w wodę i powerada które wypijam do połowy na miejscu.
Powrót do Siennej to sama przyjemność i praktycznie zero pedałowania. Spod schroniska jedziemy ta sama drogą która przyjachaliśmy do skrzyzowania szlaków, gdzie jedziemy prosto, szeroką szutrową droga cały czas w dól. W miejscu gdzie drogoa zakręca o 180 stopni w prawo trzeba odbić w leśną drogę , czyli jechać dalej na wprowst. To też jeden z fajniejszyc odcinków bo jedziemy dalej z góry łagodnym zjazdem, ale przez przepiękny i dziki las. Po drodze spotkałem dwie sarny, bądż łanie, jedna wyskoczyła tuz przed moim rowerem z krzaków przy drodze. Leśna droga kończy sie w Janowej Gorze, którą ciężko nazwać wsią jest tam zaledwie parę domów, ale są też ruiny kościoła św Jana Nepomucena, kóre można zwiedzić.
Z Janowej Góry wraca się do Siennej wąska asfaltowa drogą. Nawet tą drogą jechało mi się przyjemnie bo jest z niej piękny widok i tez nie trzeba wiele pedałować:) Do sienej wróciłem koło godz 15, tak więc cała wycieczka zajęła mi ok. 4 godzin. Polecam wszystkim tą trasę a także inne w tamtym rejonie. Mało ludzi piękna przyroda, bardzo przyjemne szlaki rowerowe